அவள் கரங்களைத் தாங்கி

நெஞ்சோடு பதித்துக் கொள்கிறேன் ;

அவள் அழகால் என் கைகளை நிரப்பவும்

முத்தங்களால் இன்னகை கவர்ந்திடவும்

கண்களால் குறு கரும்பார்வை குடிக்கவும் முயல்கிறேன்--

ஹா ! ஆனால் அவை எங்கே ?

வானின் நீலத்தை வடித்தெடுக்க வல்லார் யார் ?

அழகைக் கவர முயல்கிறேன் ;

கரங்களில் உடலை மட்டும் விடுத்து

சாகசமாய்த் தப்புகிறது--

திகைப்பும் களைப்புமாய் பின்னேகுகிறேன்--

மனம் மட்டுமே தீண்டத்தகும் மலரை

உடல் எப்படித் தீண்டக் கூடும் ?

------ரபீந்தரநாத் தாகூர்

[தோட்டக்காரன் - 49 ]

[மொழி மாற்றம் ]

------சந்திர கலாதர்

i hold her hands and press her to my breast.

i try to fill my arms with her loveliness ,to plunder her sweet smile with kisses ,

to drink her dark glances with my eyes .

ah,but,where is it ? who can strain the blue from the skies ?

i try to grasp the beauty; it eludes me, leaving only the body in my hands .

 

 

 

baffled and weary i come back.

 

 

how can the body touch the flower which only the spirit may touch ?

my birthday

 

************

 

my birthday

 

i am lost.

 

i want just my friends around me.

 

when i go,let me take with me

 

the supreme grace of life;

 

the touch of their love ,

 

the blessings of my fellowmen.

 

empty is the bag of this beggar;

 

all given away; all i had,

 

whatever there was to give.

 

if something comes in return -

 

a little love, a little forgiveness-

 

let me take it with me

 

on my last journey

 

to the last 'festival of silence'

 

*********************************

 

rabindranath tagore

 

**************************

 

என் பிறந்த நாள்

 

******************

என் பிறந்த நாள் ; நான் தொலைகிறேன் .

 

நண்பர்கள் மட்டுமே சூழ்ந்திருக்க விரும்புகிறேன் .

 

நான் விடைபெறுகையில்

 

என் தோழர்களின் நல்லாசிகளை

 

பாசத் தீண்டுதல்களை

 

வாழ்வின் உன்னத அருளை

 

என்னுடன் எடுத்துச் செல்வேனாகுக-

 

இப்பிச்சைக்காரனின் பையில் ஏதுமில்லை

 

எனது கொடுக்கத் தகுந்தவை

 

அனைத்தும் அளிக்கப்பட்டுவிட்டன-

 

ஒரு சிறிது அன்பு சிறிது மன்னிப்பு

 

மாற்றாக எனைச்சேரின்

 

அவற்றையே என் இறுதிப் பயணத்தில்

 

இறுதி 'நிசப்தப் பண்டிகை'க்கு

 

என்னோடு எடுத்துச் செல்வேனாகுக !

 

************************************

 

தமிழாக்கம் -சந்திர கலாதர்

 

************************************

on the bank of rupnarayanan

ON THE BANK OF RUPNARAYAN

**************************

On the bank of rupnarayan

i woke up there

and realised this world

was no dream.

i saw myself

scribbled in blood,

recognised myself

in shock after shock

pain after pain.

truth is hard

truth is itself

truth doesn't lie.

life is a penance of pain till death;

to die is to pay back all

in order to know the heart of truth.

*******

--rabindranath tagore.

*********************

ரூபநாராயணன் நதிக்கரையில் நான் விழித்தேன்

உலகம் கனவு அல்ல என்ற ஞானம் பெற்றேன்

ரத்தத்தில் கிறுக்கிய என்னைப் பார்த்தேன்

வலி மீதான வலியிலும் அதிர்ச்சி மீதான அதிர்ச்சியிலும்

என்னையே அடையாளம் கண்டு கொண்டேன்

உண்மை கடினமானது; உண்மையை நான் நேசித்தேன்

உண்மை என்பது அதுவே;உண்மை பொய் சொல்லாது

மடியும் வரை வாழ்வு வலியின் ஓர் தவம்

மடிதல் என்பதோ உண்மையின் நெஞ்சத்தைத் தெரிந்துகொள்ள

அனைத்தையும் திருப்பித் தருவதாகும் .

*************************************

தமிழாக்கம் --சந்திர கலாதர்

**************************************

helmsman,launch me..

 

***

 

helmsman,launch me

 

on the ocean of peace--

 

 

companion of my life,

 

give me refuge;

 

a light shines at the ocean-end,

 

it is the pole star!

 

saviour of my life,

 

grant me the food of grace and

forgiveness

 

as i journey forth.

 

may flesh-fetters break,

 

may more-than-flesh embrace me,

 

may i now know the 'great unknown'!

 

**

 

--rabindranath tagore

 

****

 

கலம் இயக்கியே !

 

நிம்மதிப் பெருங்கடலுள் எனைச் செலுத்து -

 

வாழ்வின் துணையே !

 

அடைக்கலம் அருள்வாய்;

 

மாக்கடல் எல்லையில் ஓர் சுடர் ஒளிர்கிறது-

 

அதுவே 'துருவ' தாரகை.

 

என்னுயிர்க் காவலே !

 

நான் பயணிக்கையில்

 

அருளையும் மன்னிப்பையும்

 

உணவாகத் தருவாய்-

 

என் உடற்கட்டுகள் சிதைவதாகுக;

 

உடலினும் உயர்ந்தது

 

எனைத் தழுவுவதாகுக;

 

இப்பொழுது நான்

 

அந்தப் பரம்பொருளைஅறிவதாகுக !

*****

தமிழாக்கம் -சந்திர கலாதர்

FLAMING SUN

***

Flaming sun on this fierce afternoon--

i look at the empty chair,

no peace

in that hollow-breasted chair

breathing despair,

breathing emptiness and loss profound

beyond speaking,beyond meaning,

like the eyes of a dog that has lost its master,

lost in bewildering sorrow ,

what happened ? why ?

searching day and night in vain..

the chair speaks with greater sadness,

the voiceless emptiness of this chair

in the room bereft of the beloved one.

**

rabindranath tagore.

*****

சுட்டெரி சூரியன்

***

 

கடுமையான பிற்பகல்

 

சுட்டெரிக்கும் சூரியன் -

 

வெறுமையான இந்த நாற்காலியைப் பார்க்கிறேன் --

 

அதனில் அமைதி இல்லை ;

 

உட்கூடற்ற இந்த நாற்காலியில்

 

நிம்மதி காண்கிலேன் -

 

நம்பிக்கையின்மைப் பெருமூச்சோடு

 

சொல் கடந்த ,பொருளும் விஞ்சிய

 

வெறுமையைப் பேரிழப்பை

 

உயிர்ப்பித்துக் கொண்டிருக்கிறது --

 

தன் தலைவனை இழந்து

 

நடுக்குறும் துயரினில் அமிழ்ந்திருக்கும்

 

ஒரு நாயின் விழிகளைப்போல் இது தோன்றுகிறது -

 

என்ன நிகழ்ந்தது ? ஏன் ?

 

இரவு பகலாய் வீணாகும் தேடுதலில் ...

 

தன் நேசமுள்ளவன் இல்லா அறைதனில்

 

இந்நாற்காலியின் குரல் இழந்த வெறுமை

 

பெருந்துயர் கொண்டு பேசுகிறது .

 

******

 

தமிழாக்கம் --சந்திர கலாதர்

a tagore poem translated

Let the strains of jubilant song

play on my flute of pain,

and the loosed bark

sway in the sea of tears.

the driving wind has risen,oh risen,

and the whole night through

no sleep has come

to the wild laughter of the waters

dances my heart;

o friend unknown,play out a tune

on my flute of pain.

o thou Unknown,

play strange,new melodies

on my flute of pain,

and let my bark drift

in the rising wind.

in my heart rings the call from him

whom i have never known;

so wonderfully am i caled,

how can i stay at home?

the hope for a home has gone,

and in the blue abundane i have plunged.

you madcap,

play out strange melody,

on my flute of pain.

--rabindranath tagore

***

உற்சாகப் பாடலின் ராக ஜ்வலிப்புகள்

என் வேதனை வேய்ங்குழலில் இசைக்கட்டும் ;

உரிந்த பட்டை கண்ணீர்க் கடலில் அலையட்டும் .

துரத்தும் காற்று வீறு கொண்டு எழுகிறது .

இரவு முற்றிலும் தூக்கம் துளிர்க்கவில்லை ;

நீர்ப் பெருக்கின் முரட்டுச் சிரிப்பிற்கு

என் இதயம் நடமிடுகிறது;

ஓ.. அறிந்திராத நண்பனே,

எனது வேதனை வேய்ங் குழலில்

புதிய வினோத ராகங்களை இசைத்திடு .

என் கழன்ற பட்டை

உயரும் வலிய காற்றில் அலையட்டும் .

நான் அறிந்திராத அவன் அழைப்புகள்

என் இதயம் எங்கும் ரீங்கரிக்கிறது ;

அவனது அழைப்புகள் வெகு அற்புதமானவை ;

நான் எங்ஙனம் வீட்டில் அடைபட முடியும் ?

'சொந்த வீடு' நம்பிக்கை தொலைந்தது ,

நீலப் பெருக்கில் நான் அமிழ்கிறேன்

வெறி கொண்டவனே !

என் வேதனை வேய்ங் குழலில்

வியத்தகு இன்னிசை இசைப்பாயாக !

**

தமிழாக்கம் ---சந்திர கலாதர்

day's end

day's end

&

The last rays of the sun have departed;

if you will not accept me before the world,

that loss i will bear with fortitude.

what my heart has to offer,

flows silently,unseen towards you.

the flowers that were hidden in the dark

fill my tray of offering.

the incense of worship have i lighted;

the earthen lamp that glimmered

is burning now with a bright flame.

before the world

if you will not accept my offering,

silently it will flow,unseen,towards you.

in my pain,it is your shadow that falls

softening the ache of parting.

your voice mingles with my songs.

the strains of the 'vinaa'

that did not play in your temple

flow silently towards you.

--rabindranath tagore

நாளின் முடிவில்..

&

கதிரோனின் கடைசிக் கீற்றுகளும் விடைபெற்று விட்டன;

இவ்வுலகின் முன்பு நீ என்னை ஏற்காவிடின்

அவ்விழப்பைத் திண்மையுடன் தாங்கிக் கொள்வேன் .

என் இதயம் எதனை அளிக்க எண்ணுகிறதோ

அது உன்னை நோக்கி

அமைதியாய்ப் புலனாகாது பயணிக்கின்றது.

இருளில் மறைந்திருந்த மலர்கள்

எனது படையல் தட்டினை நிரப்பியுள்ளன.

வழிபாட்டிற்கு நறுமணங்களை ஏற்றிவிடுகிறேன்;

மண் விளக்குகளின் மங்கிய சுடர்கள்

இதோ ஓங்கி ஒளி உமிழ்கின்றன .

இவ்வுலகின் முன்பு

என் படையலை நீ ஏற்காது போயினும்

அது உன்னை நோக்கி

அமைதியாய்ப் புலனாகாது பயணிக்கும்.

என் வலிகளில் உனது நிழலே வீழ்ந்து

பிரிவு வேதனையை மென்மைப்படுத்துகிறது;

உனது குரல் எனது கீதங்களுடன் சங்கமிக்கின்றன;

உன் கோயிலில் மீட்டப்படாத

வீணையின் இசைக் கோலங்கள்

உன்னை நோக்கி அமைதியாய்ப் பயணிக்கின்றன.

&

தமிழாக்கம் ---சந்திர கலாதர்

a flight of swans by rabindranath tagore

MY songs are like waterplants

they do not stay immovable

where they were born.

they have no roots,

only flowers and leaves.

with the joy of light

they dance in the waves.

having neither home nor wealth ,

they are like unknown guests,

no one knows

when they come or go.

when the july rains come

pouring down from the clouds

and submerge the banks,

my waterplants

turbulent and restless,

lose their way in the flood,

and are carried away in all directions

from country to far country.

--rabindranath tagore

[from flight of swans]

&

என் பாடல்கள் நீர்த் தாவரங்களைப்போல் --

தோன்றிய இடத்தில் நிலை கொள்வதில்லை ;

வேர்களற்று மலர்,இலைகள் என்றானவை ;

ஒளியின் ஆனந்தம் தாங்கி

அலைகளில் நடமிடுவன ;

இல்லமோ செல்வமோ இல்லாத

அறிமுகம் அற்ற விருந்தினர்போல்,

அவற்றின் புறப்பிடமோ செல்லிடமோ

எவர்க்குமே தெரியாது .

கார்மேகங்களில் இருந்து

கனத்து இறங்கிக்

கரைகளை அமிழ்த்தி விரையும்

ஜூலை மாத மழைப் பெருக்கில்

எனது நீர்த் தாவரங்கள்

பரபரத்து நிம்மதியற்று வெள்ளத்தில்

தம் வழி தடுமாறுகின்றன ;

நாடு விட்டு வேறோர் தொலை நாட்டிற்கு

எல்லாத் திசைகளிலும்

இழுத்துச் செல்லப்படுகின்றன.

&

தமிழாக்கம் --சந்திர கலாதர்

[நீர்ப்பறவைகளின் பயணம் ]