தோட்டக்காரன் --[ 57 ]

ரபீந்தரநாத் தாகூர்

&

உலகமே !

உனது மலரைக் கொய்து விட்டேன்

#

என் இதயத்தோடு

அதைச் சேர்த்து அணைத்தேன்

அதன் முள் குத்தியது .

#

நாள் தேய்ந்து இருண்டது

மலரோ வாடிப் போனது

ஆனால் வலியோ தேங்கி நின்றது .

#

நறுமணத்தோடும் பெருமிதத்தோடும்

மென்மேலும் மலர்கள்

உலகே உனை அடையும் !

#

ஆனால் மலர் திரட்டும் என் நேரம் முடிகிறது

கரிய இரவெல்லாம்

என் ரோஜா என் வசம் இல்லாது

வலி மட்டுமே நின்று விடுகிறது .

[ தமிழ் ஆக்கம் ]

---சந்திர கலாதர்
the gardener--[ 57 ]

&

i plucked your flower, o world !

i pressed it to my heart and the thorn pricked.

when the day waned and it darkened,

i found that the flower had faded,

but the pain remained.

more flowers will come to you

with perfume and pride ,o world !

but my time for flower-gathering is over,

and through the dark night

i have not my rose ,

only the pain remains.

---rabindranath tagore.